jueves, 27 de marzo de 2014
Para que nos levedes sempre no peto!
O noso compañeiro David Pérez García, que é o encargado do soporte informático, creou unha aplicación que traballará simultaneamente ao blog, poderedes descargala aqui http://my.yapp.us/MCSWXB
Profesores no León XIII
Sentado, no centro, Aquilino Iglesia Alvariño. Propietario do León XIII desde 1939. Detrás, o segundo pola esquerda Jesús Garrido, copropietario do León XIII; ao seu lado Celestino Noya, que foi presidente da Deputación de Lugo até 1936 e ao seu carón Xose María Díaz Castro. A fotografía tivo que ser tomada entre 1940 e 1946. Comentario: Mario Suárez Oubiña e Marta Vázquez (2 BACH).
Penélope en inglés
One step ahead and another back, Galiza,
and the fabric of your dreams stands still.
Hope in your eyes wakes up.
Oxen plough and it rains.
A roar of ships far away
squeezes your soft dream like a grape.
But you wrap yourself in sheets of one thousand years,
and in dreams you hear the rain again.
Roads will bring one day
the people they took. God is the same.
Furrow goes, furrow comes, Xésus María!,
and everything has to pay their tithe.
Dispelling the dew of your daydreams,
Time drifts from Parga to pastoriza.
Autumn gets buried, furrow after furrow.
One step ahead and another back, Galiza!
and the fabric of your dreams stands still.
Hope in your eyes wakes up.
Oxen plough and it rains.
A roar of ships far away
squeezes your soft dream like a grape.
But you wrap yourself in sheets of one thousand years,
and in dreams you hear the rain again.
Roads will bring one day
the people they took. God is the same.
Furrow goes, furrow comes, Xésus María!,
and everything has to pay their tithe.
Dispelling the dew of your daydreams,
Time drifts from Parga to pastoriza.
Autumn gets buried, furrow after furrow.
One step ahead and another back, Galiza!
Tradución de Mario Suárez Oubiña
Penélope en castelán
Un paso hacía delante y otro hacía atrás, Galicia,
En tus ojos se despereza la esperanza,
aran los bueyes, llueve.
Un fragor de navíos muy lejano
te estruja el sueño, blando como una uva.
Pero tú envuelves en sábanas de mil años
y en sueños tornas a escuchar tu lluvia.
Traerán los caminos algún día
a los que ellos llevaron. Dios no cambia.
Surco va, surco viene, ¡Jesús María!,
y toda cosa ha de pagar su diezmo.
Disipando el rocío de tus prados de ensueño,
el Tiempo va de Parga a Pastoriza.
Se va enterrando, surco a surco, el Otoño.
¡Un paso hacia delante y otro hacia atrás, Galicia!
Tradución ao castelán do propio Xosé María Díaz Castro
Suscribirse a:
Entradas (Atom)







